Glazury i terakoty. Układanie płytek ceramicznych.

Układanie glazury – poradnik

ukladanie-glazury1

Układanie glazury wymaga specjalistycznej wiedzy oraz dokładności wykonania. Płytki położone niestarannie lub niezgodnie z powszechnie używanymi zasadami sprawią, że nasza łazienka, kuchnia czy inne pomieszczenie w którym zostaną ułożone będzie wyglądało nieestetycznie. Jeśli sami nie jesteśmy pewni czy uda nam się wykonać tą czynność poprawnie najlepiej skorzystać z porady fachowca lub jemu zlecić wykonanie tych czynności.

Jeśli sami zdecydujemy się położyć glazurę musimy w pierwszej kolejności zacząć od nanoszenia preparatu gruntującego. Czynność tę można wykonać pędzlem lub wałkiem malarskim. Jeśli istnieje konieczność wyrównania powierzchni ścian lub podłogi na których zostaną położone glazura i terakota, stosujemy najpierw zaprawę wyrównującą szpachlową, a w przypadku podłogi wylewkę samopoziomującą.

Przystąpienie do prac powinno być poprzedzone starannym rozplanowaniem ich położenia, następnie należy
przygotować zaprawę.  Do pojemnika w którym znajduje się już odpowiednia ilość chłodnej i czystej wody wsypać suchą mieszankę i mieszać wolnoobrotowym mieszadłem do uzyskania masy, która będzie jednorodna, odstawić, po upływie ok. 5 min  ponownie wymieszać. Stalową pacą nakładać zaprawę klejącą grubszą warstwą a następnie przeciągać ząbkowaną krawędzią pod kątem od 45 do 60 stopni do podłoża. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość ułożenia płytek na położonej wcześniej zaprawie. Po nałożeniu jej nie możemy przekraczać podanego czasu po którym już nie będziemy mogli ułożyć kolejnych płytek. Czas ten możemy kontrolować poprzez dotykanie zaprawy palcem, w sytuacji kiedy już nie będzie przylegał musimy usunąć zaprawę czy klej z podłoża oraz nanieść nową warstwę.

ukladanie glazury

ukladanie glazury

Płytki powinno się  przyklejać kolejną przykładając jak najbliżej do poprzedniej, następnie przesunąć tak aby między nimi powstała spoina. Jej szerokość należy zawsze dobrać uwzględniając lokalizację, wielkość płytek i metodę produkcji. W okładzinach umieszczanych wewnątrz pomieszczeń (dla płytek które formowane są metodą B – poprzez prasowanie na sucho) przyjmuje się: min. 2 mm jeśli długość boku płytek wynosi nie więcej niż 10 cm, od 2 do 6 mm dla płytkach o wymiarach od 10 do 25 cm oraz  spoiny o szerokości od 4 do 8 mm płytki o wymiarach od 25 do 30 cm. W okładzinach stosowanych na zewnątrz, biorąc pod uwagę kolor płytek oraz  nasłonecznienie, wszystkie podane wymiary zwiększamy od 50 do 80%. Przy płytkach formowanych za pomocą metody A (ciągnienie) szerokości spoin powinna być większa od 5 mm.

W przypadku dużych płytek gdzie bok ma 30 cm lub więcej, a także wszystkich płytek układanych na zewnątrz w miejscach które są trwale wilgotne, na podłogach które są intensywnie eksploatowane, powinny się je przyklejać tak aby zaprawa była na całej powierzchni płytki.

Podoba Ci się artykuł? Odostępnij go!

Zostaw komentarz


9 − 4 =